منی

د ونې په څانګو کې د بېلتون د ویر ځوږ پورته وو، پاڼو چې اته، نهه میاشتې یې څانګې په خپله زرغونه غېږه کې رانغښتې وې په ژېړ مخ، وچو شونډو له څانګو د بېلېدو ساندې ویلې.

سوړ باد لکه ژوند دښمنه عزرائیل چې نفسونه اخلي، د پاڼو ساوې اخیستې او له څانګو یې بېلولې، یوازې په یوه نري زګېروي پاڼې له څانګو بېلېدلې، رژېدلې او د عدم غېږې ته داسې پرېوتلې، ته وا زړه یې نه کېده چې د نېستۍ په لور ګام اوچت کړي، ورو ورو او بې سېکه یې د څانګې او عدم تر منځ واټن لنډاوه.

د باد وچولی لا هماغسې تریو وو، رژېدلې پاڼې یې دیخوا هغې خوا پورې وهلې، ونې ته یې د خپل قدرت ننداره ښوده.

ونه سره لدې چې بربنډه شوې وه، وړې څانګې یې د باد له څپېړو سره یوې او بلې خوا اوښتې، خو ونه لا هماغسې مغروره وه، هسکې غاړې یې باد ته د ټیټېدو تصور هم نشو کوی.

ونې په وير ځپلي زړه خو مسکو شونډو د باد د سپک قدرت د نندارې، ننداره کوله او په خپلو هیله منو سترګوکې یې د شین فصل د بیا راتګ زېری پاله

زما جونګړې ته ښه راغلې !

 

له ډېرې مودې دوستانو او ملګرو پدې ګرمولم چې تنبله او بیکاره یم . لدې پوښتنې سره ښه ډېره مخامخ کېدم چې ولې څه نه لیکم ؟

تر هغه ځایه چې د تنبلۍ او بیکارۍ خبره ده ، نو ریښتیا هم چۍ تنبله یم ، لږ هم نه ښه ډېره ، سره لدې چې د سهار له شپږو د مازدیګر تر پنځو بجو رسماً مصروفه یم ، خو دا بهانه ده ،ډ ‌ېر واړه فرصتونه لرم چې هسې رانه ځي . زیاتره وخت ځان پدې بهانو تېرباسم چې نن ډېره ستړې یم ، سر مې خوږېږي ،بې خوبه یم ، نن بل کار نشم کولی ، خپه یم ځکه فلاني یا فلانۍ ولې داسې یا هسې خبره راته وکړه  ... نو پدې اساس د دوستانو دا خبره په سر سترګو منم  چې تنبله یم او بیکاره هم .

خو د نه لیکلو خبره څه بېله ده .

زه فکر کوم یا بهتره ووایم فکر مې کاوه چې له کمزورې لیکنې څخه ، نه لیکنه ښه ده . د ګڼو افغانو لیکوالو او شاعرانو د شعر ، داستان او ادبي لیکنو کتابونه مې کتلي او لوستي ، خو په زیاتو کې مې هغه څه چې زما تنده ماته کړي ، له بده مرغه ندي موندلي . ما هم کله کله په پټه د څه لیکلو هڅه کړې ، لیکلي مې دي ، خو پدې نه یم توانېدلې چې هسې مې زړه غواړي ويې لیکم ،خوښې شوې مې ندي ،څيرلي مې دي ، په باطله دانۍ کې مې اچولي او بیا مې ډېره موده قلم د څه لیکلو په موخه ندی اوچت کړی .

خو اوس پدې نظر یم چې که زه څه ونه لیکم  ، فلانۍ او فلانی څه ونه لیکي ، نو څوک به یې لیکي ؟

راځه زه او ته یې ولیکو ،نه د چاپ لپاره ، د تمرین لپاره . که موږ سل کسه د تمرین لپاره لیکنې وکړو ، زه باور لرم چې له موږ به لږ تر لږه یو کس د تکړه لیکوال په توګه سر اوچت کړي .

نو د وېبلاګ له جوړولو مې یوازینۍ موخه دا وه چې ، څه لیکلو ته مې اړه کړي .